سید علی ظهیر الاسلام

 

   به نام خداوند جل  جلال                                       که باشد جمیل و محب جمال

خداوند لوح و خدای قلم                                         که زد هستی   آفرینش    رقم

حقیر سیّد علی ظهیرالاسلام ششم خرداد ماه ۱۳۲۱ شمسی در محلّه بید آباد متولّد شدم و آغاز طفولیت در بیت تقوی و فضیلت و روحانیّت اصیل و سیادت به دامان پر مهر و محبّت مادری وارسته پرورش یافته و تربیت شدم در دوران کودکی و نوجوانی به هنر خطّ و خوشنویسی علاقمند شده و در اثر تشویق زنده یاد استاد مسلّم هنر خوشنویسی مرحوم آقا میر سیّد محمّد مهدی خلیقی پور رضوان الله تعالی علیه پدر ارجمند والده ام از یک طرف و تشویق زنده یاد والد ارجمند  عالم ربّانی و عارف وارسته ادیب عالیمقام و شاعر گرانمایه مرحوم آیت الله حاج سیّد مرتضی ظهیر الاسلام رضوان الله تعالی علیه مدّرس حوزه علمیّه اصفهان از طرف دیگر در دوران تحصیلات ابتدائی به این هنر ارزشمند اصیل اسلامی اشتیاق فراوان پیدا نمودم و هنر جوی باوفای زنده یاد مرحوم استاد حبیب الله فضائلی رضوان الله تعالی علیه که ایشان نیز سالها در خدمت حضرت استاد خلیقی پور تلمّذ فرموده و کسب فیض نموده و به فراگیری هنر خطّ نستعلیق مشغول بوده اند ناگفته نماند در اثر ارادت خاصّی که حضرت والد به حضرت استاد فضائلی داشته و استاد هم از مریدان با اخلاص ایشان بودند و بحث و مباحثه های علمی با هم داشتند توفیق رفیق گردیدو افتخار بیشتر در محضر استاد بودن نصیبم گردید در دوران تحصیلات ابتدائی و سیکل اوّل در دبستان و دبیرستان از وجود ذیجودشان بهره بردم و بعد از پایان تحصیلات دبیرستان چون عشق به هنر والای معلّمی داشته و اندوخته های فراوانی در رشته های طرّاحی و نقّاشی و هنر خطّ و خوشنویسی داشتم به لطف پروردگار در مهر ماه ۱۳۴۳ بعنوان دبیر این سه رشته هنری به استخدام وزارت فرهنگ( آموزش و پرورش) در آمدم و در مدارس به تدریس و تعلیم اشتغال ورزیدم و با ادامه تحصیلات شبانه همراه با عشق و شور زاید الوصفی در ضمن داشتن سمت والای معلّمی دوره های مختلف کارآموزی ها و باز آموزی ها و دانش افرائی های مربوطه و با طی دوره های تربیت مدرّس هنر از طریق مرکز آموزش های ضمن خدمت وزارت آموزش و پرورش در دانشگاه ابوریحان و دانشگاه تهران و دوره کار آموزی تدریس نظام جدید آموزش متوسّطه رشته هنر خوشنویسی را نیز در تربیت معلّم شیخ طوسی در نیشابور با موفّقیّت گذرانده و با اخذ گواهی نامه های مربوطه علاوه بر پست دبیری به فضل پروردگار به خاطر استعداد فراوانی که داشتم به انجمن خوشنویسان اصفهان راه یافته و با طّی کلاسهای حضوری و افتخار شاگردی زنده یاد حضرت استاد حبیب الله فضائلی رضوان الله تعالی علیه و آزمون های مربوطه در سال ۱۳۶۲ به اخذ مدرک عالی و در سال ۱۳۶۴ به اخذ مدرک ممتاز هنر خوشنویسی از انجمن خوشنویسان ایران نائل گردیدم و چون یکی از مدرّسین مرکز آموزش ضمن خدمت استان اصفهان نیز بودم در مراکز تربیت معلّم اصفهان به تدریس و تعلیم و آموزش هنر خطّ و خوشنویسی پرداختم و بمدّت ۱۸ سال سرگروه هنر اداره آموزش و پرورش ناحیه پنج اصفهان بوده و به انجام وظیفه سرگروهی مشغول بوده ام و با داشتن سی سال سابقه خدمت رسمی در وزارت آموزش و پرورش و کسب تجربیّات با عنابات خاصّه خداوند متعال و در ظلّ عنایات حضرت ولیّ عصر امام زمان (عج) و به مدد مولای متّقیان امیرالمومنین حضرت علیّ بن ابیطالب علیه السّلام و یاری اجداد طاهرین صلوات الله علیهم اجمعین و به پشتوانه دعاهای خیر پدر ارزشمند و مادر ارجمندم از سال ۱۳۶۴ تا کنون مدرّس انجمن خوشنویسان اصفهان بوده و می باشم و در حوزه های علمیّه نیز سرگرم تدریس و تعلیم هنر والای خوشنویسی بوده ام ناگفته نماند موفّقیّت هنرمند و جذّابیت در یک اثر هنری مربوط به رعایت جنبه های اصولی و ترکیب و انطباق با موازین صحیح و نیز الهام گرفتن هنرمند از طبیعت و تفکّراتش می باشد و این امری است اکتسابی که مستلزم طّی مراحل است و در طّی این طریق لازم است هنر با علم و تجربه و تقوی الهی و تزکیه نفس توأم گردد تا فضائل

و کمالات و صفای باطن حاصل گردد و به درجه عالی شأن و صفا نائل آید.

داند آنکس که آشنای دل است                              که صفای خط از صفای دل است

زیرا هنر بدون تعّهد اخلاقی و حسن خلق نه تنها به تکامل نمیرسد بلکه به انحطاط می گراید هنرمند متعّهد و متدیّن در رویا روئی با مشکلات با حسن خلق و صبر و استقامت و توکّل به حضرت حق و با آرامش خاطر خود را حفظ می کند و همچنان مقاوم و استوار و بدون تزلزل فکری به ابتکارات و خلّاقیّت ها و ابداعات و نوآوری ها می پردازد و هنر آموز و مدرّس و استاد دلسوز کسی است که همواره ، از درگاه پروردگار مدد جسته و با داشتن سجایای اخلاقی و حسن انتخاب در گزینش موضوع بعنوان سرمشق جهت هنرجویان عزیزش به لحاظ اثر تربیتی آن توجه کامل داشته زیرا سرمشق هنر خطّ خوشنویسی آثار عجیبی در اعماق وجود هنر جو خواهد گذاشت و از طریق آن می توان گرایش های تعّهد و تدیّن و پرهیزکاری و خداشناسی را در او ایجاد نمود نظام کاری و حسن برخورد با هنر جو و چگونگی اداره کلاسهای مربوطه شایسته نیز سهم به سزائی خواهد داشت و بیان و قلم  دور کن مهّم سلاح آگاهی و دانائی افراد جامعه می باشد و صلاح است این دو سلاح همچنان مقاوم و پایدار بماند بنابراین مراتب فوق الذّکر نظر شخصی و اعتقادی من است که حاصل اندوخته ها و تجربیّات چندین ساله تدریس و تعلیم آموزش اینجانب می باشد ناگفته نماند به فضل الهی در سال ۱۳۸۶ نیز به اخذ مدرک فوق ممتاز از انجمن خوشنویسان ایران نائل گردیدم.  (هذامن فضل ربّی)

به تـعلیم خـط چون مرا کـار شـد           شــب و روز تـعـلیم و تـکـرار شـد

بـه تعلیـم و تـدریـس درس هـنـر           نـمودم بــه سی سـال بحـث هــنر

بـه نـشر مـعـارف چـو پـرداخــتـم            هـنــرهـای زیــبـا بــیـامـوخــتـم

هـمـی یــار و یــاور بـه اهـل هـنـر           کـه در جــان آنــها نـمــودم اثـــر

زبـــان قــلــم شـد بـیـان هــنـر           پــدیـدار کـــردم جــهـان هــنــر

حمـایت نمــودم چـو از انــقــلاب           هـنـر را کـشــیـدم بـه کـار ثــواب

شـعار فــراوان نـوشـتـم ز جـنــگ           نکـردم در ایــن ره زمـانـی درنــگ

حمـایت نـمـودم ز خــون شهـیـد           کــلام خـــدا را بـــدادم نــویـــد

مــدارس ز کـارم بـشـد بـــهره ور            هـنـرجـو ز کـارم گـرفـتــه ثــمـر

پـدر گونه هستم به شاگرد خویــش           چه گـلـها که پرورده بـر گـرد خویـش

ز دریـای مـهـر پــدر مـوج مـــوج           ز دامـان مـــادر رســیــدم بــه اوج

بـه بیـتی که از عـلم سرشـار بــود           درخـت وجـودم چـه پــر بـار بــود

رقـــم از بــرای شـــهیــدان زدم           قـلـم هـا بــسـی بـهـر ایــران زدم

اصـالـت نـگــه داشتـم بـهـر خــط           نـهــال خـرد کـاشـتـم بــهر خــط

زدم سایه روشن چو در خـطّ خویـش           چـو امـــواج دریـا کـه باشد پریـش

ز جــذر و زمـدّش قـلــم بـهــره ور           از ایـن رو بـشد جـلوه گـر این هـنر

الا نــوجــوانــان اهـــل هــــنــر           عـزیـزان هـشـیـار صـاحـب نــظـر

بداریــد حرمـت ز اسـتـاد خویــش           دلـش را مـسازید از غــصّه ریـــش

که هر چـیز داریـد از لـطـف اوسـت           که فـرض است او را بداریـد  دوسـت

چـو شـمـعی فـروزان بـود اوســتاد           مـبر زحمتش را تـو هـرگـز ز یـــاد

می عشـق باشـد چـو در جـام مـن           بــود مـیـر سیّــد علـی نــام مــن

دو صـد شـکـر یــزدان پـاک ودود           کـه درهای رحـمت به رویـم گشـود

(ظهـیرم) گشــودم هـنــر را دری               ز خـطّ جــلــی هــم ز نــــوآوری

(حسـامی) بـگفتـا ز عـشـق تـمام           درود خـــدا بـر شــما والـــسّــلام

 

 

 

برخی از آثار:

 

 

مطالب مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

انجمن خوشنویسان اصفهان سایت اصلی